Ζούμε στην εποχή της άκρατης ευκολίας. Ευκολία στις πληροφορίες, ευκολία στις μετακινήσεις, ευκολία στα συναισθήματα… στις σκέψεις… στα όνειρα. Μάχες μεταξύ ηθικολόγων και μη όσον αφορά το τι πρέπει να συμβαίνει.
Τί είναι άραγε σωστό και τι λάθος;
Σκέψεις που μας ταλανίζουν, νομίζουμε πως έχουμε βρει τη λύση και όμως όχι θα έρθει αυτή η ρημάδα η στιγμή που θα μας τα κάνει όλα άνω κάτω πάλι. Καλή η χαλαρότητα και ωραίες είναι οι αγάπες και τα λουλούδια ναι, αλλά όταν ακούς πολλά τέτοια καλό είναι να φεύγεις μακριά. Μάνθος Φουστάνος σε πιο εξελιγμένη version. Μέχρι να αποκτήσει το 100% της προσοχής σου είναι εκεί. Είναι ο ίδιος, ο οποίος αποποιείται πάντα των ευθυνών του με μεγάλη επιτυχία. Είναι αυτός που δεν έχει No1 στη ζωή του και αν έχει, δεν θα είσαι ποτέ εσύ, γιατί ένας τέτοιος άνθρωπος δεν βάζει ούτε τον ίδιο του τον εαυτό στην πρώτη θέση. Αν το έκανε, θα συμπεριφέρονταν ντόμπρα και με αξιοπρέπεια. Έχω το κορόιδο δίπλα μου που με θέλει, αλλά το «ματάκι» παίζει, αν βρεθεί κάτι καλύτερο…
Από την άλλη πλευρά, έχουμε τους ρομαντικούς, τους αισθηματίες, τους αθεράπευτους «σχεσάκιδες». Στην αρχή, όλα είναι τέλεια, όταν όμως έρχεται η συνήθεια και σου χτυπάει την πόρτα τότε τα «αστεράκια» χάνονται και ο hopeless romantic ξαφνικά αρχίζει να απιστεί και να μπαίνει σε καταστάσεις που δεν του είναι γνώριμες. Δεν είναι, δηλαδή, ο τύπος του ανθρώπου που το κάνει σύστημα, αλλά αν αυτός ο έρωτας «σπάει» στην πρώτη δυσκολία δυστυχώς είναι ο τύπος του ανθρώπου που δεν αξίζει να εμπιστεύεσαι. Το μόνο που θα σε κρατήσει από το να πραγματώσεις την απιστία είναι η αγάπη, αλλά δεν έχει σημασία γιατί στο μυαλό έχει συντελεστεί ήδη. Και θα μου πεις τώρα, τι ακριβώς θες; και θα έχεις δίκιο.
Όλοι θέλουμε έναν άνθρωπο που θα είναι πρόθυμος να παλέψει για εμάς, ακόμα και αν δεν το λέει ανοιχτά εσύ καταλαβαίνεις ότι αυτός ναι κάνει μια προσπάθεια. Έχει ξεπεράσει κατά πολύ τον εαυτό του και κάνει μια προσπάθεια για εσένα… Άνθρωποι είμαστε, σφάλματα κάνουμε και βλακείες θα γίνουν οπωσδήποτε, αλλά δεν ζητάμε πολλά όταν ζητάμε υπομονή και κυρίως επιμονή.
Δεν θέλουμε το «για πάντα» αλλά ένα δείγμα προσπάθειας. Ο άνθρωπος που θέλει εσένα προφανώς και φλερτάρει και διεκδικεί αλλά μόνο εσένα. Δεν σε βλέπει σαν έναν δεδομένο άνθρωπο στη ζωή του, αλλά σαν έναν άνθρωπο που θέλει να κρατήσει σε αυτή για όσο αντέξει αυτό το «κάτι» μεταξύ δύο ανθρώπων.
Μυστικό συστατικό και αυτό που μας δένει είναι ο ρομαντισμός και πόσο θα σου το βγάλει το άτομο που έχεις απέναντι σου. Δεν είναι αδυναμία ο ρομαντισμός, είναι η ικανότητα να επικοινωνείς συναισθήματα με όμορφο και γλυκό τρόπο, να επικοινωνείς τα «θέλω» σου και τα όρια σου. Όλοι κάπου βαθιά το κρύβουμε αυτό το στοιχείο, απλώς πρέπει να έρθουν οι σωστοί άνθρωποι, τη σωστή στιγμή και να πατήσουν τα σωστά «κουμπιά». Είναι πολύ όμορφο κάποιος άνθρωπος να θέλει εσένα και μόνο εσένα για όσο και αν κρατήσει αυτό. Οι καιροί είναι διαφορετικοί. Κρατάμε κλειδωμένα τα συναισθήματα μας σε ένα σεντούκι μέχρι να μας πνίξουν και να μας φάνε. Δεν θέλουμε να πληγωθούμε, αλλά στο κάτω κάτω ποιος θέλει;
Μακάρι να γίνουμε μια σπιθαμή πιο ρομαντικοί κάποτε… Αισθηματίες και ονειροπόλοι. Κάθε επανάσταση ξεκίνησε από ένα όνειρο και μια ιδέα
